Poliwęglan komorowy czy lity – co wybrać na zadaszenie

Poliwęglan komorowy czy lity – najważniejsza różnica

Poliwęglan komorowy składa się z kilku cienkich warstw połączonych przegrodami. Pomiędzy nimi znajdują się zamknięte przestrzenie powietrzne. Patrząc na krawędź płyty, łatwo zauważyć charakterystyczne kanały.

Poliwęglan lity jest jednolitą płytą bez pustych przestrzeni. Z tego powodu wizualnie przypomina szkło lub grubą przezroczystą płytę akrylową.

W praktyce oznacza to, że komorowy lepiej sprawdza się tam, gdzie dach ma być lekki i użytkowy, natomiast lity częściej wybiera się do konstrukcji, w których przejrzysty dach jest również ważnym elementem wyglądu.

Palram wskazuje wprost, że wielokomorowa budowa płyt ogranicza przenikanie ciepła i pozwala uzyskać niższą masę niż w przypadku litego poliwęglanu. Jednocześnie producent zaznacza, że płyty komorowe nie zapewniają takiej przejrzystości jak płyta lita.

Szybkie porównanie obu materiałów

Cecha	Poliwęglan komorowy	Poliwęglan lity
Wygląd	widoczne kanały, światło bardziej rozproszone	gładka, przejrzysta powierzchnia
Efekt podobny do szkła	średni	bardzo dobry
Masa	mniejsza	większa
Izolacyjność cieplna	lepsza	niższa
Zastosowanie na duży taras	bardzo dobre	możliwe, ale zwykle droższe
Wymagania dotyczące krawędzi	trzeba zabezpieczyć komory	brak otwartych komór
Widoczność zabrudzeń wewnątrz płyty	możliwa przy złym zabezpieczeniu	brak problemu zabrudzeń w komorach
Główna zaleta	praktyczność i niska masa	przejrzystość i wygląd

Nie należy natomiast wybierać grubości płyty wyłącznie na podstawie tej tabeli. Przy zadaszeniu liczą się również rozstaw podpór, wielkość przęsła, nachylenie dachu oraz obciążenie śniegiem i wiatrem. Producenci płyt publikują do tego osobne tabele techniczne.

Kiedy lepiej wybrać poliwęglan komorowy

Komorowy wariant będzie rozsądnym wyborem, jeśli zadaszasz większy taras, pergolę, wiatę albo wejście i nie zależy Ci na idealnie przejrzystym dachu.

Jego największym atutem jest konstrukcja. Dzięki wewnętrznym przegrodom płyta pozostaje sztywna przy stosunkowo niewielkiej masie. Jednocześnie komory powietrzne poprawiają właściwości cieplne. Dlatego podobne płyty stosuje się również w świetlikach, szklarniach i systemach doświetlania budynków.

Na przydomowym tarasie ma to kilka praktycznych zalet.

Po pierwsze, konstrukcja dachu może być mniej obciążona samym pokryciem. Nie oznacza to oczywiście, że można zmniejszać przekroje belek bez obliczeń, ponieważ znacznie większe znaczenie mogą mieć śnieg i wiatr.

Po drugie, komorowy poliwęglan nie daje tak ostrego widoku nieba jak płyta lita. Światło jest bardziej rozproszone, co wielu osobom odpowiada nad miejscem wypoczynkowym.

Po trzecie, na rynku łatwo znaleźć całe systemy montażowe z profilami, uszczelkami i taśmami przeznaczonymi właśnie do płyt komorowych. Polski dystrybutor Plastics Group wymienia między innymi profile montażowe, profile wykończeniowe oraz taśmy do zabezpieczania komór.

Do zadaszeń często spotyka się płyty komorowe 10–16 mm, jednak nie jest to uniwersalna reguła konstrukcyjna. Leroy Merlin podaje taki zakres jako typowy dla zadaszeń, ale w rzeczywistym projekcie grubość trzeba zestawić z rozstawem podpór i wymaganiami producenta konkretnej płyty.

Kiedy komorowy ma najwięcej sensu

Wybierz go przede wszystkim, gdy:

• robisz duże zadaszenie tarasu;
• zależy Ci na niewielkiej masie pokrycia;
• nie potrzebujesz widoku przez dach jak przez szybę;
• chcesz uzyskać bardziej rozproszone światło;
• zależy Ci na lepszej izolacyjności niż przy pojedynczej litej płycie;
• budżet ma znaczenie i nie chcesz płacić przede wszystkim za efekt wizualny.

Największym minusem pozostają widoczne komory. Przy nowoczesnej, minimalistycznej elewacji nie każdemu odpowiada ich wygląd.

Kiedy poliwęglan lity będzie lepszy

Poliwęglan lity wygrywa przede wszystkim wyglądem. Dobra bezbarwna płyta jest przejrzysta, dlatego zadaszenie wygląda znacznie lżej i bardziej elegancko.

Palram opisuje swój lity poliwęglan PALSUN jako materiał wykorzystywany między innymi w przezroczystych zadaszeniach i przeszkleniach architektonicznych. Producent podkreśla wysoką przejrzystość optyczną oraz odporność na uderzenia.

To rozwiązanie ma szczególnie dużo sensu nad:

• niewielkim tarasem przy nowoczesnym domu;
• daszkiem nad wejściem;
• balkonem;
• przejściem pomiędzy budynkami;
• lekką pergolą, w której dach ma pozostać wizualnie niemal niewidoczny.

Lita płyta nie ma też komór, które trzeba zabezpieczać przed kurzem, owadami i wilgocią. Jej krawędź można więc wykończyć prościej pod względem ochrony wnętrza materiału.

Trzeba jednak pamiętać, że lita płyta jest cięższa od komorowej płyty o podobnej powierzchni, a jej przewaga wizualna zwykle wiąże się również z wyższym kosztem wykonania dachu. Dokładne różnice cenowe zależą jednak od grubości, producenta, formatu i rodzaju zabezpieczenia UV, więc nie ma sensu podawać jednego procentowego przelicznika.

Nie warto również wybierać zbyt cienkiej płyty tylko dlatego, że materiał wygląda na bardzo wytrzymały. Grubość i rozstaw podpór muszą wynikać z dokumentacji konkretnego systemu.

Który poliwęglan mniej nagrzewa taras

Sam wybór między płytą komorową a litą nie rozwiązuje całego problemu nagrzewania się przestrzeni pod dachem.

Bezbarwna płyta wpuszcza dużo światła słonecznego. W słoneczny dzień pod dużym przezroczystym zadaszeniem może więc robić się gorąco niezależnie od tego, czy zastosowano poliwęglan komorowy, czy lity.

Jeżeli taras znajduje się od południa lub zachodu, warto rozważyć płytę opalową, przyciemnianą albo odmianę ograniczającą część energii słonecznej. Zarówno producenci płyt komorowych, jak i litych oferują różne warianty przepuszczalności światła i zabarwienia. Palram wskazuje również specjalne odmiany przeznaczone do ograniczania zysków słonecznych.

To istotne, ponieważ bardzo przejrzysty dach może wyglądać świetnie w katalogu, a jednocześnie pogorszyć komfort na tarasie wystawionym przez wiele godzin na bezpośrednie słońce.

Dlatego przed zakupem trzeba odpowiedzieć sobie na pytanie, czego oczekujesz od dachu: maksymalnej ilości światła czy raczej ochrony przed słońcem.

Montaż poliwęglanu komorowego wymaga większej uwagi na krawędzie

Przy poliwęglanie komorowym łatwo popełnić błąd, który nie ujawni się pierwszego dnia po montażu.

Kanały w płycie powinny być ułożone w kierunku pozwalającym na odpływ kondensatu. Przy dachu oznacza to prowadzenie ich zgodnie ze spadkiem. Palram zaleca również zamykanie górnego końca komór pełną taśmą, natomiast dolnego specjalną taśmą wentylującą.

Jeżeli końcówki zostaną źle zabezpieczone, do wnętrza mogą z czasem dostać się kurz, wilgoć i drobne zanieczyszczenia. Wtedy nawet technicznie sprawna płyta zaczyna wyglądać znacznie gorzej.

Przy obu rodzajach poliwęglanu trzeba ponadto zostawić miejsce na rozszerzalność termiczną. Nie należy sztywno zaciskać płyt tak, jakby materiał nie zmieniał wymiarów pod wpływem temperatury.

Bardzo ważna jest również prawidłowa strona montażu powłoki UV. W wielu płytach warstwa zabezpieczająca znajduje się tylko po jednej stronie, oznaczonej folią ochronną. Ta strona musi zostać skierowana w stronę słońca.

Nie warto zrywać wszystkich oznaczeń jeszcze przed dopasowaniem płyty. Najpierw trzeba ustalić stronę z warstwą UV i prawidłowe położenie elementu, a dopiero później usuwać folie zgodnie z instrukcją producenta.

Co wybrać na zadaszenie tarasu

Jeżeli budujesz typowe przydomowe zadaszenie i szukasz rozsądnego kompromisu między masą, funkcjonalnością i ceną, najczęściej praktyczniejszy będzie poliwęglan komorowy.

Sprawdza się szczególnie przy większych powierzchniach i wtedy, gdy nie przeszkadza Ci widoczna struktura płyty.

Jeśli natomiast priorytetem jest wygląd i chcesz, aby dach był możliwie przejrzysty, warto dopłacić do poliwęglanu litego. To dobre rozwiązanie nad niewielkim tarasem, wejściem albo nowoczesną pergolą, gdzie transparentne pokrycie ma współgrać z architekturą domu.

Można przyjąć prostą zasadę:

Duże i praktyczne zadaszenie → poliwęglan komorowy.

Przejrzyste i bardziej reprezentacyjne zadaszenie → poliwęglan lity.

Jest jednak jeszcze jedna ważniejsza zasada: nie kupuj płyty wyłącznie według grubości poleconej przez sprzedawcę albo sąsiada. Dach musi wytrzymać warunki występujące w konkretnym miejscu. Przy większym zadaszeniu trzeba uwzględnić obciążenie śniegiem, działanie wiatru, rozstaw podpór i sposób mocowania. Dokumentacja producenta powinna być tutaj punktem wyjścia.

Jeżeli dopiero planujesz całą konstrukcję, najpierw ustal wymiary i rozstaw elementów nośnych, a dopiero później zamów pokrycie. Odwrotna kolejność często kończy się dokładaniem krokwi, zmianą profili albo kupowaniem płyty drugi raz.

Źródła

• Palram Industries – materiały techniczne SUNLITE dotyczące poliwęglanu komorowego.
• Palram Industries – materiały techniczne PALSUN dotyczące poliwęglanu litego.
• Exolon Group – materiały techniczne dotyczące płyt Exolon Multi UV i Exolon UV.
• Plastics Group – informacje o płytach komorowych i litych oraz systemach montażowych.
• Leroy Merlin Polska – informacje dotyczące doboru grubości płyt komorowych do zadaszeń.